Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Τα "σπαγκέτι" πάλι στο "πιάτο" μας


Δημήτρης Βαρσάνης

"Πλούσιοι ξανά!' αναφώνησε η La Stampa. "Αντίο λιτότητα" μια ενθουσιώδης La Repubblica έγραψε φωναχτά. Μετά από χρόνια σύσφιξης των πορτοφολιών, η Serie A για άλλη μια φορά ξοδεύει μετρητά.
Κοντά στα 460 εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν στο μεταγραφικό παζάρι, τα 329 εκ των οποίων έχουν επενδυθεί από τη Γιουβέντους, τη Ρόμα και τους συλλόγους του Μιλάνου. Το τριπλάσιο σχεδόν νούμερο από το ποσό που κατέβαλε πριν από ένα χρόνο το ίδιο κουαρτέτο. Για να βρούμε ένα συγκρίσιμο ποσοστό σε μεταγραφές θα πρέπει να ανατρέξουμε στο 2001. Εκείνο ήταν το καλοκαίρι του Τζίτζι Μπουφόν, του Λιλιάν Τιράμ και του Πάβελ Νέντβεντ που μετακόμισαν στη Γιουβέντους για 135 εκατομμύρια ευρώ. Την ίδια στιγμή ο Γκάιθκα Μεντιέτα εντάχθηκε στη Λάτσιο για 48 εκατομμύρια, η Μίλαν υπέγραψε τον Πίπο Ιντζάγκι για 41 εκατομμύρια και η Ίντερ απέκτησε από την Φιορεντίνα τον Φραντσέσκο Τόλντο για 29 εκατομμύρια.
Τρεις ποδοσφαιριστές (Πάολο Ντιμπάλα, Τζόφρι Κοντόγκμπια και Κάρλος Μπάκα) έχουν κοστίσει πάνω από 30 εκατομμύρια σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο και με 10 μέρες να απομένουν ακόμα για να κλείσει δεν έχει τελειώσει τίποτα. Περισσότερα "φρέσκα" πρόσωπα θα προστεθούν σε αυτό το νέο καστ. Ίσως ο Ζούλιαν Ντράξλερ της Σάλκε ή ακόμα και ο Ζλάταν Ιμπραίμοβιτς.
Το πρωτάθλημα έχασε τρεις αστέρες της Γιουβέντους. Τους Αντρέα Πίρλο (Νιου Γιορκ Σίτι), Κάρλος Τέβεζ (Μπόκα Τζούνιορς) και Αρτούρο Βιδάλ (Μπάγερν), όπως επίσης και τους Ματέο Κόβασιτς (Ρεάλ Μαδρίτης), Σέρνταν Σακίρι (Στόουκ) και Ματέο Νταρμιάν (Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ).
Ωστόσο, η Serie A καλωσόρισε επίσης τους Έντιν Τζέκο (Ρόμα) και Στέφαν Γιόβετιτς (Ίντερ) από τη Μάντσεστερ Σίτι, τον Μοχάμεντ Σαλάχ (Ρόμα) από τη Τσέλσι και τον Μάριο Μάντζουκιτς (Γιουβέντους) από την Ατλέτικο Μαδρίτης, διατηρώντας παράλληλα τους Πολ Πογκμπά (Γιουβέντους), Γκονζάλο Ιγκουαίν (Νάπολι) και Φελίπε Άντερσον (Λάτσιο). Ακόμη, ο Τζουζέπε Ρόσι επανήλθε στη Φιορεντίνα ύστερα από έναν ακόμα τραυματισμό του.
Δεν είναι συναρπαστικό; αυτή η Serie A υπόσχεται να είναι η πιο ισορροπημένη, συναρπαστική και λιγότερο προβλέψιμη από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000. Με αυτό κατά νου, θα σας παρουσιάσω τα πέντε βασικά ερωτήματα προκειμένου να διαπιστωθεί πώς θα ξεδιπλωθεί το Ιταλικό πρωτάθλημα την φετινή σεζόν.



Η Γιουβέντους μπορεί να πιαστεί;
Για να αποθαρρύνουν μια υφέρπουσα αίσθηση της πλήξης, οι μακροχρόνιοι πρωταθλητές κάνουν συχνά τα πράγματα λίγο πιο δύσκολα ώστε να τα κρατήσουν ενδιαφέροντα. Με ένα πανί να φοράνε έχουν κλειστά τα μάτια τους, δένουν το ένα χέρι πίσω από τη πλάτη τους, ζητούν από κάποιον να τους γυρίσει γύρω λίγες φορές και στη συνέχεια προσπαθούν να χτυπήσουν το στόχο που έχουν ήδη στοχεύσει χωρίς να αποτύχουν για χρόνια.
Τη περασμένη χρονιά η Γιουβέντους κέρδισε δίχως τον Αντόνιο Κόντε στον πάγκο της. Στο επόμενο "τρικ" της θα προσπαθήσει να το καταφέρει χωρίς τους Πίρλο, Τέβεζ και Βιδάλ ή αλλιώς χωρίς τον "εγκέφαλο" της ομάδας, το "δεξί χέρι" και τους δύο πνεύμονες της. Το Ιταλικό σούπερ καπ παρείχε διαβεβαιώσεις στους ανήσυχους οπαδούς. Ακόμη και χωρίς τους Κιελίνι, Μπαρτζάγλι, Κεντίρα και Μοράτα νίκησε 2-0 τη Λάτσιο χάρη σε δύο γκολ από τους νεοαποκτηθείς Ντιμπάλα και Μαντζούκιτς. Τα πρόσωπα αλλάζουν όμως τα αποτελέσματα παραμένουν τα ίδια.
Ωστόσο, τα αρχικά προβλήματα εξακολουθούν να αναμένονται. Η ομάδα είναι ελλιπής - αναζητούνται ένα αριστερό μπακ, ένας μέσος για όλες τις χρήσεις και ένας πλέιμεικερ, ενώ τα ταξίδια σε Ρώμη, Νάπολι και Μιλάνο (όπου θα παίξει με την Ίντερ) στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές της χρονιάς δεν προαναγγέλουν μια άνετη περίοδο προσαρμογής. Τη μεγάλη ευθύνη θα την έχουν οι Μπουφόν, Κιελίνι, Μπαρτζάγλι, Μπονούτσι και Μαρκίζιο για να εκπέμπουν στους υπόλοιπους τη σταθερότητα και να τους περάσουν τη νοοτροπία του νικητή.
Το ίδιο ισχύει και για τον Πογκμπά, ο οποίος ζήτησε και έλαβε τη φανέλα της Γιουβέντους με το νούμερο "10". Αν οι "Μπιανκονέρι" σκέφτονται να κατακτήσουν για πρώτη φορά μετά το 1930 πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα, θα πρέπει ο Πογκμπά - ο μόνος ποδοσφαιριστής της Serie A που βρισκόταν στη λίστα της "χρυσής μπάλας" τη τελευταία χρονιάς - να αναλάβει δράση όπως έκανε ο Μισέλ Πλατινί τη τελευταία φορά αφότου Μάρκο Ταρντέλι, Ζίμπι Μπόνιεκ και Πάολο Ρόσι έφυγαν ύστερα από τελικό του Ευρωπαϊκού κυπέλλου το 1985.


Οι πιστοί ακόλουθοι
Με εξαίρεση τους τελευταίους αγώνες της περασμένης χρονιάς, η Ρόμα έδειχνε δυσκολίες στο μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου γύρου αν και πάλι τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Όλα έγιναν για να εξασφαλιστεί ότι όχι μόνο επέστρεψε δριμύτερη αλλά να τα πάει και ακόμη καλύτερα.
Η επιστροφή των τραυματιών Λεάντρο Καστάν και Κέβιν Στρότμαν είναι σαν νέες μεταγραφές και η επίθεση, η οποία κατετάγη όγδοη τη τελευταία χρονιά φαίνεται γρήγορη και μανιώδης με τις προσθήκες των Σαλάχ και Τζέκο. Εξαντλημένη από τα Χριστούγεννα τη περασμένη σεζόν, ο καινούργιος προπονητής φυσικής κατάστασης Ντάρσι Νόρμαν, ο οποίος δούλεψε στη Γερμανία θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί η πιο σημαντική αγορά από όλες αυτές αν καταφέρει να τρέχουν οι παίκτες της Ρόμα σαν σπρίντερ και να έχουν διάρκεια σαν τους μαραθωνοδρόμους.
Η Νάπολι εν τω μεταξύ έχει διατηρήσει ένα χαμηλό προφίλ. Το 1987 και το 1990 κατέκτησε το σκουντέτο μετά τη πρόσληψη προπονητών από επαρχιακά σωματεία. Ο Οττάβιο Μπιάνκι ήρθε από το Κόμο και ο Αλμπέρτο Μπιγκόν από τη Τσεζένα. Οι οιωνοί είναι καλοί αφού προσέλαβε τον Μαουρίτσιο Σάρρι, έναν υποψήφιο για προπονητή της χρονιάς ύστερα από τη δουλειά που έκανε πέρυσι στην Έμπολι επαναφέροντας την στην Serie A και βγάζοντας την στη 15η θέση. Η ομάδα της Τοσκάνης μαζί του έπαιζε καλό ποδόσφαιρο και παράλληλα αμυνόταν εξαιρετικά. Αυτό είναι που λείπει και από τη Νάπολι. 
Οι τρύπες της ομάδας έχουν αναπληρωθεί, το κέντρο διαθέτει μια μεγάλη ισορροπία, ενώ η επιθετική γραμμή παραμένει τόσο ισχυρή όσο καμία άλλη ομάδα στην Ιταλία. Στην ημέρα του ο Ιγκουαίν είναι ο καλύτερος επιθετικός της κατηγορίας και ως εκ τούτου, οι "Παρτενοπέι" αξίζουν να διερευνηθούν ως  αουτσάιντερ.
Όσο για τη Λάτσιο, όταν μια ομάδα ξεπερνά τις προσδοκίες της μια χρονιά το πρότυπο στη Serie A είναι ότι συχνά στη συνέχεια αποτυγχάνει να ανταποκριθεί την επόμενη, ιδιαίτερα όταν έχει μπροστά της τρία μέτωπα. Θα πρέπει να βεβαιώσουν ότι αυτό το πρότυπο δεν θα επιβεβαιωθεί στη περίπτωση τους.



Η επανάσταση του Μιλάνου 
Ως πόλη, μόνο η Μαδρίτη έχει κερδίσει περισσότερα Τσάμπιονς Λιγκ από το Μιλάνο με δέκα τρόπαια. Έτσι, η παρακμή και η πτώση του κατά τα τελευταία χρόνια έχει αφήσει ένα κενό, όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Για πρώτη φορά και οι δύο ομάδες του Μιλάνου δεν θα συμμετέχουν στην Ευρώπη, ένα συναίσθημα ντροπής και πληγωμένου εγωισμού που έχουν οδηγήσει τόσο τη Μίλαν όσο και την Ίντερ να κάνουν μια σύνοψη του "ως εδώ και μη παρέκει".
Πεπεισμένος από τον Ρομπέρτο Μαντσίνι, ο ιδιοκτήτης της Ίντερ Έρικ Τοχίρ πέταξε την αρχική προσοχή του στον αέρα. Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε κάτι στη Μίλαν. Ο ιδιοκτήτης της Σίλβιο Μπερλουσκόνι έθεσε και πάλι το κλαμπ του προτεραιότητα, πραγματοποιώντας ένα ξεφάντωμα σε λεφτά που δεν φάνηκε για 15 χρόνια. Μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον Μπι Ταετσαουμπόλ ετοιμάζεται να πληρώσει ένα εντελώς παράλογο ποσό των 480 εκατομμυρίων ευρώ για να πάρει το 48% των μετοχών του συλλόγου. Η συγκεκριμένη ανανεωμένη αίσθηση του ανταγωνισμού, παρακινώντας η μια την άλλη είχαν το καλύτερο ντέρμπι εκτός γηπέδων για την υπογραφή του Κοντόγκμπια.
Στην Ίντερ έχει γίνει πλήρης αναδιοργάνωση της ομάδας και μοιάζει διεκδικήτρια του τίτλου στα χαρτιά. Στο στάδιο της προετοιμασίας σήμαινε ωστόσο ότι ο Μαντσίνι δεν γνωρίζει ακόμα τη καλύτερη ενδεκάδα του. Κάθε πλεονέκτημα της Ίντερ και των υπόλοιπων που μπορεί να έχουν στην αρχή της χρονιάς μέχρι να καταλάβει η Γιουβέντους πώς θα κερδίζει χωρίς τους Τέβεζ, Βιδάλ και Πίρλο, ίσως να μειωθεί αν ο προπονητής χάσει τη συνταγή της επιτυχίας που κατείχε.
Η Μίλαν αντίθετα ήδη μοιάζει σαν να έχει μια σαφή ιδέα για το πώς πρόκειται να παίξει. Μπορείτε να το δείτε στο αποτύπωμα του Σίνισα Μιχάλοβιτς. Είναι σαν να έχει προπονήσει για πρώτη φορά σε 18 μήνες.
Τα ερωτήματα κατευθύνονται στις άμυνες και των δύο ομάδων και στην έλλειψη ενός χαρισματικού, μεταξένιου πασέρ σε κάθε κέντρο. Και οι δύο έχουν πολύ έδαφος να καλύψουν όμως το παράδειγμα της Γιουβέντους το 2011 λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης. Η Γιουβέντους είχε τερματίσει έβδομη τη σεζόν 2009 - 2010, 24 βαθμούς πίσω από τη πρωταθλήτρια Μίλαν όμως 12 μήνες αργότερα κατέκτησε το "σκουντέτο".
Το " Derby della Madonnina" για άλλη μια φορά είναι μια εκδήλωση αντάξια του ονόματος της. Περιμένουμε από τον Μπάκα να παλέψει με τον Ικάρντι για το στέμμα του "χρυσού παπουτσιού" που μοιράστηκε με τον Λούκα Τόνι τη περασμένη χρονιά.



Από που θα έρθει η έκπληξη;
Η αφύπνιση των συλλόγων του Μιλάνου θα κάνει δυσκολότερο το έργο της Λάτσιο να παραμείνει στο βάθρο και της Φιορεντίνα να τερματίσει 4η για τέταρτη συνεχή χρονιά. Με την ίδια λογική, οι πιθανότητες μιας Πάρμα ή μιας Τζένοα να μπει σφήνα στην πρώτη εξάδα όπως συνέβη τα τελευταία δύο χρόνια φαίνονται περισσότερο απομακρυσμένες.
Αν υπάρχει μια ομάδα για να το καταφέρει ωστόσο θα πρέπει να είναι η Τορίνο. Παρά την απώλεια των Τσίρο Ιμόμπιλε και Αλέσιο Τσερτσι το προηγούμενο καλοκαίρι, πραγματοποίησαν μια θαυμάσια πορεία, γίνοντας η πρώτη Ιταλική ομάδα που κέρδισε την Αθλέτικ Μπιλμπάο και τη Γιουβέντους στο Derby della Mole για πρώτη φορά ύστερα από 20 χρόνια.
Ο Νταρμιάν έφυγε όμως η σιδερένια άμυνα των Καμίλ Γκλικ, Νικολά Μαξίμοβιτς και Εμιλιάνο Μορέτι να παραμένει. Με τα χρήματα που πήρε από τον Νταρμιάν τα επένδυσε όλα στους Διεθνείς κάτω των 21 Νταβίντε Τζαπακόστα, Ντανιέλε Μπασέλι και Μάρκο Μπενάσι. Το ώριμο επιθετικό δίδυμο Μάξι Λόπεζ και Φάμπιο Κουαλιαρέλα γνωρίζουν πολύ καλά να αφήνουν τη σφραγίδα τους στο πρωτάθλημα. Η ομάδα στέκεται καλά ενωμένη, η Τορινο έχει ένα πνεύμα, μια σταθερότητα και μια ταυτότητα που στερούνται από πολλές εύπορες οικονομικά.


Ποιο θα είναι το επόμενο μεγάλο αστέρι;
Κάθε χρόνο ένα αστέρι γεννιέται στη Serie A: Ντομένικο Μπεράρντι, Φελίπε Άντερσον, Αλέσιο Ρομανιόλι, Ντιμπάλα, Ντανιέλε Ρουγκάνι. Ποιος θα είναι ο επόμενος; 
Παρατηρώντας μακροπρόθεσμα, ο Τζιανλουίτζι Ντοναρούμα, ένας 16χρονος γιγαντιαίος τερματοφύλακας μπορεί με τον τρόπο του να αναγκάσει τη Μίλαν να τον χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή να τον χρησιμοποιήσει σε έναν αγώνα, παίρνοντας ως παράδειγμα τη Πάρμα με τον Μπουφόν παλαιότερα. 
Ο καινούργιος σέντερ μπακ της Ίντερ Τζέισον Μουρίγιο ψηφίστηκε ως ο καλύτερος νεαρός παίκτης του Κόπα Αμέρικα με την Εθνική Κολομβίας. Η Μπολόνια επίσης ισχυρίζεται πώς έχει βρει τον νέο "Βιδάλ" στο πρόσωπο του 21χρονου Ερίκ Πουλγάρ. Η Φιορεντίνα υπολογίζει τόσο πολύ τον Φεντερίκο Μπερναρντέσκι, όσο να τον δώσει τη φανέλα με τον αριθμό "10". Η Γιουβέντους ακόμη πιστεύει ότι φέτος κάλλιστα θα μπορούσε να είναι η χρονιά του Κίνγκσλει Κόμαν.
Η Λάτσιο αναμφισβήτητα έχει πάρει ένα τεράστιο ρίσκο λαμβάνοντας τις αναξιοποίητες δυνατότητες του Ρικάρντο Κίσνα (Άγιαξ) και του Ράβελ Μόρισον (πρώην Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ και Γουέστ Χαμ) όμως ο Παγκόσμιος πρωταθλητής κάτω των 20 με τη Σερβία Σεργκέι Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς φαίνεται ως πιο αξιόπιστος. 
Δεν θα είναι έκπληξη καθόλου αν ένας από αυτούς δει την αξία του να ξεπερνάει την οροφή κατά τους τελευταίους εννέα μήνες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου