Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Δεν ξεχωρίζει μόνο η «μάχη» της κορυφής…

Στη Πρέμιερ Λιγκ, παρακολουθούμε από τώρα ένα αμφίρροπο πρωτάθλημα τόσο για την «μάχη» του τίτλου, όσο και για τις υπόλοιπες θέσεις. Λογικά και όπως όλα δείχνουν, τον τίτλο θα διεκδικήσουν οι δύο ομάδες του Μάντσεστερ και η Άρσεναλ. Σχεδόν κάθε αγωνιστική και όσο οι βαθμολογικές διαφορές θα παραμένουν μικρές, θα βλέπουμε αλλαγές στη κατάταξη, οι οποίες  θα κάνουν το πρωτάθλημα άκρως ενδιαφέρον.



Η κατάσταση της Τσέλσι, εκτός ότι ήταν μη αναμενόμενη, έχει διαφοροποιήσει τα δεδομένα. Παρά την επίσημη στήριξη της διοίκησης στον Μουρίνιο πριν κάποιες εβδομάδες, τα δημοσιεύματα για το ενδεχόμενο της αντικατάστασής του πληθαίνουν, με τον Πορτογάλο να δέχεται έντονη αμφισβήτηση και να βρίσκεται στα πρόθυρα της απόλυσης. Το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα της Τσέλσι, έχει θέσει την ίδια εκτός διεκδίκησης τίτλου και πλέον ο βασικός στόχος είναι η τετράδα. Οι «μπλε» του Λονδίνου αδυνατούν να βρουν το βηματισμό τους και είναι χαμένοι στη μετριότητα. Βασικά «γρανάζια» της ομάδας, όπως ο Μάτιτς και ο Φάμπρεγκας είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Η άμυνα ήταν φανερό πως έχρηζε ανανέωσης και «φρεσκαρίσματος» και το γεγονός ότι ο σύλλογος δεν κινήθηκε για κάποια υψηλού προφίλ μεταγραφή στην αμυντική γραμμή, αποδεικνύεται επιζήμιο. Οι μεταγραφές που πραγματοποιήθηκαν δεν έχουν δικαιολογηθεί. Ο Φαλκάο, που ήρθε στο «Στάφμορντ Μπριτζ» για να βρει τον παλιό του εαυτό, δεν δείχνει στο ελάχιστο πως μπορεί να επανέλθει στη κατάσταση που ήταν πριν τον τραυματισμό του. Ο Πέδρο έκανε μία πολύ καλή εμφάνιση στο ντεμπούτο του, αλλά έκτοτε δεν έχει παρουσιάσει κάτι το ιδιαίτερο. Ενώ, με την κίνηση της απόκτησης του Μάρκο Αμέλια, που αποκτήθηκε ως ελεύθερος, διαπιστώνονται οι κλυδωνισμοί της ομάδας.

Η ελπίδα αγνοείται και δεν φαίνονται στον ορίζοντα κάποια σημάδια ανάκαμψης. Η Τσέλσι δεν μπορεί να βάλει ένα οριστικό «φρένο» στις αποτυχίες και έχοντας «σκορπίσει» πολλούς βαθμούς, η ψαλίδα έχει ήδη ανοίξει σε τέτοια επίπεδα που το ενδεχόμενο να μείνει εκτός τετράδας συγκεντρώνει πιθανότητες και το μέγεθος της καταστροφής θα ανήκει στον ελλιπή μεταγραφικό σχεδιασμό που έγινε το περασμένο καλοκαίρι. Με λίγα λόγια, η Τσέλσι έχει χάσει την στόφα της μεγάλης ομάδας.

Η Λίβερπουλ βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο υπό τις οδηγίες του Κλοπ και άπαντες μπορούν να ελπίζουν σε μία καλύτερη πορεία. Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτόματα πως η ομάδα θα «αναγεννηθεί» από την μία μέρα στην άλλη. Αυτό φάνηκε και από τα πρώτα ματς με τον γερμανό στον πάγκο. Θα χρειαστεί χρόνος για να περάσει την νοοτροπία του, αλλά κάθε αγωνιστική είναι πολύτιμη και πρέπει μαζί με την βελτίωση να αρχίζει να παίρνει και αποτελέσματα. Οι «κόκκινοι» πάντως έχουν δικαίωμα να διατηρούν ελπίδες για την θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Κλοπ, εξάλλου, δεν ήρθε για να φέρει τα πάνω κάτω και για τον λόγο αυτό μία θέση στη τετράδα θα είναι μεγάλη επιτυχία για φέτος.

Μπορεί να μην έχει κάνει εντυπωσιακό ξεκίνημα και να μην πείθει πολλούς, αλλά παρουσιάζει σταδιακή βελτίωση και το αποδεικνύει σε κάθε αγωνιστική. Ο λόγος για την Τότεναμ, η οποία έχει μόλις μία ήττα στο πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στη πρεμιέρα του. Διάγει περίοδο φορμαρίσματος και έχει ανεβάσει αισθητά την απόδοσή της, διατηρώντας έτσι ακέραιες πιθανότητες για την πεντάδα. Θαρρώ ότι η ομάδα του Ποκετίνο μπορεί να αποδώσει ακόμη καλύτερο ποδόσφαιρο, όπως κόντρα στη Μπόρνμουθ.

Την ομάδα έκπληξη αναμφίβολα αποτελεί η Γουέστ Χαμ. Πέρα από το γεγονός ότι είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική, οι απροσδόκητες ζημιές που έχει κάνει στις «μεγάλες» ομάδες του πρωταθλήματος προκαλούν αίσθηση. Η φιλόδοξη ομάδα του Σλάβεν Μπίλιτς έχει κερδίσει Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Μάντσεστερ Σίτι και την προηγούμενη εβδομάδα την Τσέλσι, ενώ έχει τον καλύτερο απολογισμό εκτός έδρας, με τέσσερις νίκες και μία ισοπαλία σε πέντε εξορμήσεις. Αυτό το άξιο λόγου στοιχείο κατατάσσεται στα υπέρ της και δεν παρακάμπτεται εύκολα. Φυσικά, για να μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για την πεντάδα θα πρέπει να σταματήσει να «πετάει» βαθμούς στην έδρα της.

Η άλλη ομάδα που έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις είναι η Λέστερ. Με τον Κλαούντιο Ρανιέρι στο τιμόνι, πολλοί περίμεναν πως θα «μάχεται» για την παραμονή της στη κατηγορία, ως βασικό στόχο. Η Λέστερ μας διαψεύδει κατηγορηματικά και έχει πάει κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που την ήθελαν έως την μέση της βαθμολογικής κατάταξης, φλερτάροντας με την ιδέα αυτή. Προσωπικά, αίσθησή μου είναι πως από κάποιο σημείο και μετά θα «ξεφουσκώσει» και δεν θα αντέξει στην υψηλή πίεση. Μέχρι τότε όμως, αν έχει και τον Βάρντι σε αυτή την αδιανόητη φόρμα, παραμένει στην κουβέντα, αλλά αν πούμε ότι στοχεύει στην Πέμπτη θέση, θα φανεί υπερβολικό.


Εάν οι δύο τελευταίες ομάδες που ανέφερα καταφέρουν να συνεχίσουν σε αυτούς τους ρυθμούς και στο τέλος ανταμειφθούν, τότε θα μιλάμε για κάτι πολύκροτο και εξεζητημένο. Το ενδιαφέρον επί τους ουσίας δεν στρέφεται μόνο στη «μάχη» της κατάκτησης. Η σεζόν αναμένεται το ίδιο απρόβλεπτη όσον αφορά και τις πιο κάτω θέσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου