Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Η μεμψιμοιρία για το 1-0 και το αμυντικό παιχνίδι

Η προσπάθεια της εθνικής Ελλάδος κόντρα στο Βέλγιο κρίνεται κάτι παραπάνω μαχητική. Απάντησε με άμυνα απέναντι σε μία ομάδα που βρίθει από ποδοσφαιριστές πρώτης κλάσης και έγινε απειλητική. Ο δρόμος της πρόκρισης πλέον είναι συγκεκριμένος και η λευκή ισοπαλία με την Εσθονία είναι αποτέλεσμα που μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη στη δεύτερη θέση για τα μπαράζ.



Σε τέτοιου τύπου παιχνίδια η Ελλάδα δεν αρκεί απλά να υπερασπιστεί την εστία της. Η απουσία του Μήτρογλου δεν συνιστά δικαιολογία όταν αντιμετωπίζεται ένας αντίπαλος που θεωρείται χαμηλό εμπόδιο ή αντίστροφα όταν η Εσθονία καλείται να βρει απάντηση στην ανωτερότητα του ελληνικού συγκροτήματος. Το 0-0 στο Φάληρο φέρνει την εθνική στα όρια του αποκλεισμού. Ανέκαθεν, η Ελλάδα φείδεται στο επιθετικό σκέλος, τουλάχιστον τα προηγούμενα έτη έβρισκε τον τρόπο να παίρνει τα ευκταία αποτελέσματα δημιουργώντας έστω μία φάση στην αντίπαλη περιοχή.

Πριν χρόνια, είχα γράψει στο ιστολόγιο μου ότι η καθένας παλεύει με τα όπλα που διαθέτει. Η Ελλάδα είχε και εξακολουθεί να έχει σκληρό προσωπείο με τις προσωπικότητες στα μετόπισθεν, επομένως αυτό το σημείο οφείλει να αξιοποιήσει. Με την αμυντική προσέγγιση και το «ανιαρό» ποδόσφαιρο σφράγισε την παρουσία της τα τελευταία χρόνια στις μεγάλες διοργανώσεις. Την πρόκριση κόντρα στη Ρωσία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2012 και την αλήστου μνήμης νίκη με την Ακτή Ελεφαντοστού που οδήγησε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου προ τριετίας. Όταν ο Ρανιέρι προσπάθησε εν μία νυκτί να αλλάξει ριζικά την αμυντική νοοτροπία που ήταν ενσταλαγμένη, κατακρημνίστηκαν όλα.

Όλοι αυτοί που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους για το αναχρονιστικό ποδόσφαιρο που παρουσίαζε η εθνική και δεν έδιναν έμφαση στην ουσία και το αποτέλεσμα, ίσως δεν είχαν σαφή αντίληψη των επιτυχιών. Δεν αφαιρείται το δικαίωμα κανενός να συνεχίζει να πιστεύει το ίδιο, όμως η Ελλάδα δεν αποτέλεσε ποτέ φόβητρο ούτε επιπλέον το παιχνίδι της κατακλυζόταν από θέαμα και ξαφνικά έπαψε αυτό να υφίσταται και μας προκαλεί απογοήτευση. Εντούτοις, όσοι μεμψιμοιρούσαν για το 1-0 που είχε γίνει συνώνυμο της Εθνικής, οφείλουν να κατανοήσουν ότι η ποδοσφαιρικό συγκρότημα που διαθέτει η χώρα μας δεν απαρτίζεται από αστέρες του ποδοσφαίρου και ούτε οι δυνατότητες του έμψυχού δυναμικού επιτρέπουν άκρως επιθετική τακτική.

Ο Σκίμπε έχει αρνητική ευθύνη σε ορισμένα αγωνιστικά ζητήματα, αλλά η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ευρύ φάσμα επιλογών. Ο Γερμανός προπονητής όμως τόνωσε το φρόνημα της εθνικής έπειτα από το φιάσκο των προκριματικών για το Ευρωπαϊκό Κύπελλο που η Ελλάδα ήταν απούσα και είναι δεδομένο πως διαθέτει και πάλι τα εχέγγυα για να παρουσιαστεί το προσεχές καλοκαίρι στο ραντεβού όλων των μεγάλων εθνικών κατά μήκος και πλάτος της γης.


Δεν γίνεται να μας ξενίζει ο τρόπος που αγωνίζεται το ελληνικό σύνολο, παρά μόνο αποτελέσματα όπως με την Εσθονία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου